We krijgen regelmatig vragen van leden over het verschil tussen een jachtrechthouder, een medejachtrechthouder en een medejager. Die begrippen worden in de praktijk vaak door elkaar gebruikt, terwijl ze een heel andere betekenis hebben. Om daar duidelijkheid in te scheppen, lichten we hieronder stap voor stap toe wat deze begrippen juist inhouden.
Jachtrechthouder
Volgens het Jachtadminstratiebesluit is de jachtrechthouder ‘de persoon die het jachtrecht heeft’. Het jachtrecht behoort toe aan de eigenaar van de grond. De eigenaar kan het jachtrecht zelf uitoefenen of aan iemand anders overdragen. Als je de jachtrechten van een eigenaar verkrijgt, wordt er vaak gesproken over jachtpacht. Deze benaming is juridisch niet correct. Het is geen pacht, maar huur. Jachthuurovereenkomsten vormen een aparte categorie, met eigen vereisten die verschillen van bijvoorbeeld de regels over woninghuur. Het jachtrecht kan ook mondeling verleend zijn. Een geschreven overeenkomst is dus niet vereist. Idealiter staat elke vierkante meter van je jachtrevier op papier, maar in de praktijk is dit bij velen niet zo. Als een jachtrevier ongewijzigd blijft bij de indiening van het jachtplan, zal er ook niet naar de onderliggende contracten gevraagd worden. Voor een uitbreiding van je jachtrevier, dus wanneer je een perceel bij wil inkleuren, is wel een schriftelijk bewijs van het jachtrecht vereist.
Een geschreven contract is ook nodig van zodra eenzelfde perceel opgenomen is in twee verschillende voorstellen van jachtplan. Bij een zogenaamde overlapping zal de arrondissementscommissaris het perceel toewijzen aan de partij die de oudste nog geldige schriftelijke overeenkomst kan voorleggen. Vaak wordt dit over het hoofd gezien, maar het is belangrijk om nog eens te herhalen dat bij het overlijden van de grondeigenaar of de huurder, het contract van rechtswege beëindigd wordt. Jachtrechten zijn in principe niet overdraagbaar door de huurder aan een andere jager, tenzij het anders opgenomen is in de overeenkomst. Er is dus steeds een akkoord van de grondeigenaar nodig. Bij verkoop van de grond is de nieuwe eigenaar ook niet gebonden door de jachthuurovereenkomst op zijn nieuw verworven grond, tenzij het anders bedongen is in de notariële verkoopakte.
Medejachtrechthouder
Nergens is de term medejachtrechthouder gedefinieerd, maar in de praktijk dekt die vlag verscheidene ladingen. Het is perfect mogelijk dat de grondeigenaar in één contract het jachtrecht verleent aan meerdere huurders. Die huurders zijn dan medejachtrechthouders. Daarnaast wordt de term courant gebruikt wanneer het over jachtplannen gaat. Een jachtrevier is een omlijnd gebied op een kaart. Binnen dat jachtrevier kunnen meerdere personen jachtrechten hebben. Om aan een voldoende groot gebied te komen, leggen verscheidene eigenaars en/of huurders de verworven jachtrechten samen. Het jachtplan zal ingediend worden op naam van één jachtrechthouder, waarbij de andere personen met jachtrecht binnen het revier tekenen als medehouder van jachtrecht. Die mensen hebben zelf jachtrechten verworven, maar zijn gekend als medejachtrechthouder. De naam van de jachtrechthouder op het jachtplan wil dus niet zeggen dat deze de jachtrechthouder is van alle percelen die in dat jachtrevier zijn opgenomen.
Medejager
Als je ergens een aandeel (‘part’) kan nemen, dan word je geen (mede)jachtrechthouder, maar medejager (‘partenair’). Je betaalt een bijdrage aan de jachtrechthouder of de jachtgroep om mee te kunnen jagen. Je draagt bij in de kosten die verbonden zijn aan het beheer van het jachtrevier. Je hebt dan het recht om mee te jagen, maar je verwerft geen jachtrecht in de juridische zin van het woord. Eigenlijk is dit een comfortabele positie. Rechten komen immers zelden zonder plichten en verantwoordelijkheden. De jachtrechthouder heeft financiële en eventueel andere contractueel bepaalde verplichtingen ten opzichte van de eigenaar. De jachtrechthouder kan in sommige gevallen ook aansprakelijk gehouden worden voor wildschade. Daar heb je als partenair geen last van.
Conclusie
Als partenair ben je geen jachtrechthouder of medejachtrechthouder. Je betaalt voor het genot van de jacht, maar je verwerft niet het jachtrecht.
Tekst: Erik Nauwelaerts, Advocaat