Het lijkt logisch: als een diersoort achteruitgaat, verbied je de jacht en krijgt ze automatisch meer kansen om te herstellen. In de praktijk blijkt dat echter niet te kloppen. Ervaringen uit Nederland, Luxemburg en Zwitserland tonen aan dat een jachtverbod op de patrijs de soort hoegenaamd niet ten goede komt.
Wie de patrijs écht een toekomst wil geven, moet durven handelen in het belang van de patrijs, en niet vanuit een aversie tegen de jacht. Met emoties en ideologische ideeën ga je de patrijs niet redden, en met een jachtverbod al evenmin.
Zou het niet beter zijn om de jachtsector eens niet als tegenstander, maar als partner te beschouwen? Jagers beschikken over ervaring, kennis en de wil om er iets aan te doen. In plaats van hen voortdurend te gebruiken als schietschijf, is het verstandiger om samen te werken aan oplossingen die écht het verschil maken.
Wie de patrijs écht een toekomst wil geven, moet durven handelen in het belang van de patrijs, en niet vanuit een aversie tegen de jacht.
De echte reden van de achteruitgang van de patrijs is tweeledig:
- Verlies aan leefgebied door o.a. intensieve landbouw,
- en een sterk toegenomen predatiedruk.
Deze desastreuze tandem zorgt voor het massale verlies van nesten en jongen. Tegen dergelijke verliezen kan geen enkele populatie opboksen, zelfs niet met een jachtverbod.
Zolang de patrijs als wildsoort blijft bestaan, voelen jagers zich mede verantwoordelijk voor haar toekomst en gaan ze juist meer inspanningen leveren. Het zijn net de jagers die investeren in bloemrijke akkerranden, in keverbanken en zorgen voor extra voedsel in periodes van voedselschaarste. Daarbovenop houden jagers een doorgedreven predatorcontrole en tellen ze aan de hand van een wetenschappelijk telprotocol. Die inzet komt niet voort uit dwang, maar uit betrokkenheid en motivatie. Zo’n engagement zie je niet bij de pleitbezorgers van een jachtverbod.
Een algemeen jachtverbod zou die inzet net ondermijnen. Wanneer de jacht volledig wordt gesloten, verdwijnt voor veel jagers de win-win situatie. Wie zal er dan nog investeren in het belang van de patrijs?
We vragen ons oprecht af wat tegenstanders van de jacht willen bereiken: een symbolisch jachtverbod op patrijs om bij hun achterban te kunnen scoren, of concrete acties die de patrijs ten goede komen?