Akker- en weidevogels doen het niet goed en predatie is één van de grootste boosdoeners. Moeten we predatoren zoals vos, steenmarter, en kraaiachtigen hun gang laten gaan of is het hoog tijd voor actie?
De roep om een doeltreffend predatiebeheer klinkt steeds luider en komt vandaag niet langer enkel vanuit de jachtsector. Waar Hubertus Vereniging Vlaanderen (HVV) al jaren wijst op de toenemende druk van predatoren, sluiten nu ook natuurorganisaties en -reservaten zich bij die analyse aan.
Akker- en weidevogels doen het niet goed en predatie is één van de grootste boosdoeners. Moeten we predatoren zoals vos, steenmarter, en kraaiachtigen hun gang laten gaan of is het hoog tijd voor actie?
Habitatherstel alleen is niet voldoende
Afgelopen weekend trok ook natuurreservaat “Het Lierderbroek” uit Nederland aan de alarmbel. Op basis van twee onafhankelijke onderzoeken (2017 en 2021) naar nestpredatie blijkt dat soorten zoals vos, steenmarter, das en kraaiachtigen verantwoordelijk zijn voor de verliezen bij weidevogels.
Opvallend: het biotoop is er naar eigen zeggen volledig in orde, waaruit geconcludeerd kan worden dat een geschikt habitat alleen niet volstaat. Zonder gericht predatiebeheer maken deze weidevogels geen schijn van kans.
Vlaamse studie bevestigt predatieprobleem
Ook een recente studie van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) bevestigt dat predatie bijdraagt aan de achteruitgang van de patrijs in Vlaanderen. Er werden 126 patrijzen (67 hanen en 59 hennen) van een zender voorzien in drie studiegebieden: Middelkerke en Roeselare (West-Vlaanderen) en Bekkevoort (Vlaams-Brabant), in samenwerking met lokale jagers. Predatie was de belangrijkste doodsoorzaak: 71 dieren (64%) werden gepredeerd.
Ook een recente studie van het INBO was heel duidelijk. Predatie was de belangrijkste doodsoorzaak van gezenderde patrijzen.
Politieke moed is nodig
Kwetsbare soorten blijven achteruitgaan of dreigen te verdwijnen. Ondertussen ontstaat er een paradox: activistische natuurbeschermers eisen enerzijds vanuit juridische hoek een betere bescherming voor kwetsbare soorten, anderzijds worden noodzakelijke maatregelen zoals predatiebeheer tegengewerkt. Zo blijft men niet alleen ter plaatse trappelen, maar gaat het zelfs achteruit met onze kwetsbare soorten.
Het is hoog tijd om beslissingen te nemen in het belang van de maatschappij én de natuur. Wanneer zowel jagers als natuurbeheerders dezelfde conclusie trekken, kan men dat moeilijk blijven negeren. Wie vandaag nog wegkijkt, is mede verantwoordelijk voor het verdwijnen van kwetsbare soorten.